Od „Gladijatora“ do „Spartaka

Student Dušan Rulić, koji se školovao u Belgiji, doneo je 1922. prvu fudbalsku loptu u Ljig, a dva godine docnije osnovan je i klub sa imenom „Gladijator“. Prva utakmica bila je u Belanovici, rezultat je bio 1:1, a prijateljske utakmice igrane su širom Srbije.

Od osnivanja i prvog naziva "Gladijator" klub je više puta menjao ime ("LJSK", "Bacić", "Jedinstvo") da bi u leto 1936.godine na skupštini kluba u tadašnjoj Rulića kafani, na predlog Radosava Radakovića, ime promenjeno u "Spartak". Klub je u početku igrao samo prijateljske utakmice, a docnije se uključuje u takmičenja i sa manje ili više uspeha neprekidno igrao utakmice za bodove.

Fudbalski teren bio je na desnoj obali reke Ljig, na sadašnjoj lokaciji "Čimine livade". Kasnije prelazi na mesto sadašnjeg parka kod Gimnazije, a potom na teren u "Koloniji", kojeg se i danas mnogi sa nostalgijom sećaju. Tu se sada nalazi Osnovna škola “Sava Kerković”.

Kažu da je generacija Svete Daničića, Miloša "Lopova", Mališe "Kasapina", "Gunjca", Zorana Tomića, Miška Tošanića i ostalih na utakmicama okupljala “pola Ljiga”, a neki su skloni da ustvrde kako su to bila druga vremena i da se igrao neki drugi fudbal.

Potom je došao period kada klub nije imao teren, pa je kao domaćin utakmice igrao u Mionici i Belanovici. Kasnije se prelazi na teren ispod pruge, gde se "privremeno" ostalo narednih desetak godina. Na njemu je, bez obzira na loš kvalitet, generacija Miše Vesića, Peđe Matijevića, Steve Vraneševića, Rajka "Njokija", Bogojevića, "Gage","Žicara" i Vojkana Filipovića, uz stručni nadzor Rajka Markovića, Dula Kojića, "Jolca" Daničića i "Uče" Žujovića, održala tradiciju i sačuvala nit fudbalske igre i borbe "Spartakovih" gladijatora u fudbalskoj areni.

Izgradnja sadašnjeg igrališta u Ćućinu završena je1985. godine, pa se tu igra i danas.

Kroz klub je prošlo mnoštvo mladih ljudi iz Ljiga i okolnih mesta. Nema kuće i porodice u Ljigu, koja nije učestvovala u “Spartaku” - kao fudbaler ili trener, ekonom, lekar, član uprave, navijač ili prijatelj kluba. Pomenućemo neka imena, koja su u raznim vremenima obavezna asocijacija na FK "Spartak". Prvenstveno osnivače Sibina Đorđevića i Dušana Rulića, koji su glavni "krivci" za sva kasnija dešavsnja. Zatim, "Cila" Marjanovića i Sergija Jakovljevića od kojih je i ostalo zabeleženo mnoštvo podataka i fotografija. Mihailo Jovanović, Boško "Kinez", Tika Sajić, Boban Đorđević, Sveta Daničić, Mića Jovanović, Gunjac, "Jolac" Daničić, "Pile" Ilić, "Kačkin", Vidan Janković, legendarni Rajko Marković i mnogi ugradili su sebe u 90 godina dugu istoriju kluba.

Malo je klubova u Srbiji sa tako dugom tradicijom. Kroz sve godine postojanja Spartak je radio na razvijanju sporta, zdravih vrednosti i ispravnih ljudi, što je i najvredniji rezultat. Mnogo je mladih ljudi kroz fudbal naučilo da lakše uđe u život, da podjednako podnosi i ceni i pobede i poraze, da na pravi način vrednuje ljude i obaveze i ispravno se odnosi prema njima, sticalo nova poznanstva i prijateljstva, odrastalo i razvijalo se na zdrav način.

FK Spartak iz srpskoligaških dana 2003/2004.  (Foto: FK Spartak)

Od takmičarskih rezultata vrednih pomena mogu se nabrojati pobede i uspesi svih kategorija kroz razna takmičenja, a bilo ih je dosta. Ipak, najvredniji rezultat ostvaren je u sezoni 2003/2004. plasmanom u Srpsku ligu, što je najveći domet Spartaka. kluba. Prethodno, 2001. godine, posle krize, klub se takmiči u Posavskoj zoni, a napuštaju ga kompletna uprava i većina igrača. Na čelo kao predsednik dolazi Gradimir Filipović a trener postaje Dragoslav Radivojević Magelan, koji u prvi tim prevodi kompletnu kadetsku ekipu, koju je do tada uspešno vodio. 

U sezoni 2004/20056. Ljig i Spartak bili su prisutni na terenima "Slobode" u Užicu, "Radničkog" u Kragujevcu, "Budućnosti" u Valjevu, "Mladosti" u Lučanima,  pa u Čačku, Smederevu, Požarevcu, Sevojnu, Kraljevu, Novom Pazaru. Tako je generacija u kojoj su igrali Uške Kovačević, Ljuba Sajić, Dankovac, Vlada Kovačević, kao stariji, ali i klinci Vasić, Milovanović, Nerić, Mijailović, Sajić, Petković, Lomić, Žujović i ostali, sebi obezbedila zavidno mesto u klupskoj istorij.

Deset godina od tog uspeha, na “mesto zločina” vraća se dosta aktera tadašnjeg Spartakovog pohoda na Srpsku ligu. Opet posle krize i tavorenja u nižim ligama, 2013. na čelo kluba dolazi Dragan Lazarević i za potpredsednika postavlja Gradimira Filipovića. Trenerski tandem Radivojević - Vićentijević ponovo je na klupi, Nerić je član uprave, Vlada Kovačević sekretar, a iz šampionske generacije tadašnji klinci Sajić, Petković, Lomić, Smiljanić, Sredojević sada su najiskusniji i nosioci igre.

U trenutku povratka u klub ekipa je bila pretposlednja na tabeli Regionalne kolubarske lige. Prošla godina je iskorišćena za konsolidaciju i kompletiranje kluba i ekipe. Ove godine na polovini prvenstva Spartak je ubedljivo prvi sa 15 bodova prednosti, bez poraza, sa gol razlikom +54, bez primljenog gola kao domaćin, pa je na pomolu još jedan uspeh - plasman u Zonsku ligu Drina.  

Na dan Ljiga, 3. decembra, FK Spartak je dobio najveće opštinsko priznanje plaketu "Đak kaplar". Time je u godini jubileja, 90 godina postojanja kluba, odato priznanje svim bivšim i sadašnijim članovima kluba.